Zawodowo nie pracowała do 1967, opiekując się w tym czasie chorym mężem, a także wychowując dwóch synów, Bogusława i Romana. Była bezpartyjna, a od 1968 należała do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, a później do Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych. W tym samym roku zatrudniła się w Dyrekcji Zakładów Gastronomicznych i jednocześnie eksternistycznie ukończyła 7 klasę szkoły podstawowej oraz kursy zawodowe. Za pracę zawodową i społeczną została uhonorowana dyplomami uznania i odznakami resortowymi. W 1971 rozwiodła się z mężem i wróciła do swojego nazwiska. 1 lipca 1983 za działalność okupacyjną i pracę zawodową otrzymała rentę specjalną. 21 lipca 1999 przez Ministra Obrony Narodowej została mianowana porucznikiem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Łucja Maruszak · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.