Na Szczycie postanowiono, by roczne krajowe plany obronne określały, w jaki sposób sprzymierzeńcy zamierzają zrealizować zobowiązania dotyczące inwestycji ustalonych na Szczycie NATO w Newport. Plany krajowe miały odpowiadać na trzy główne pytania: w jaki sposób członkowie zamierzają wydać 2% PKB na obronę (z czego 20% na sprzęt główny oraz badania), jak zainwestować dodatkowe fundusze w kluczowe zdolności wojskowe oraz jak sojusznicy zamierzają wnosić swój wkład w misje i operacje NATO.
Kolejnym tematem była ocena stosunków NATO–Rosja. Sojusznicy opowiedzieli się za kontynuowaniem budowy silnej kolektywnej obrony połączonej z konstruktywnym dialogiem z Rosją. Przypomniano, że zwiększenie sojuszniczej obecności wojskowej we wschodniej części obszaru traktatowego było odpowiedzią na agresywne działania Rosji na Ukrainie. Miał to być silny i jasny przekaz dla Rosji, że NATO potrzebuje zarówno wiarygodnego odstraszania i obrony, jak i dialogu w podejściu do jej działań. Sekretarz generalny wspomniał również o roku 2014, kiedy to naruszono międzynarodowy porządek oparty na ustalonych regułach, w tym dokonano zmiany granic Ukrainy.