W deklaracji powtórzono, że NATO pozostanie sojuszem nuklearnym, dopóki istnieje broń jądrowa, a siły strategiczne Sojuszu stanowią gwarancję bezpieczeństwa jego członków. Podkreślono, że ważnym elementem pozostają narodowe samoloty podwójnego przeznaczenia zaangażowane w misję odstraszania nuklearnego NATO. Ponownie podkreślono pełne poparcie dla całkowitej i nieodwracalnej denuklearyzacji Półwyspu Koreańskiego. Zdecydowanie potępiono testy jądrowe i próby północnokoreańskich rakiet balistycznych. Sojusz wyraził też zaniepokojenie kolejnymi próbami rakietowymi Iranu destabilizującymi sytuację na Bliskim Wschodzie. W części dotyczącej kontroli broni konwencjonalnej, Sojusz zwrócił się do Rosji z apelem o powrót do pełnego wdrożenia wszystkich jej zobowiązań wynikających z traktatu wiedeńskiego i Traktatu o otwartych przestworzach. W deklaracji potwierdzono też zobowiązania dotyczące misji Resolute Support w Afganistanie. Poinformowano, że NATO zamierza zwiększyć finansowanie sił afgańskich do roku 2024. Sojusz zachęcał również Pakistan, Iran i Rosję do wspierania afgańskiego procesu pokojowego. Sojusznicy wyrazili poparcie dla misji szkoleniowej w Iraku oraz pochwalili irackie siły bezpieczeństwa i rząd Iraku za sukcesy w walce z ISIL.