Środki odstraszania i obrony nadal miały opierać się na połączeniu potencjału broni jądrowej, konwencjonalnej i obrony rakietowej. Zapowiedziano zwiększanie gotowości sił sojuszniczych, a także poprawę zdolności i struktur dowodzenia oraz wzmocnienie obrony cybernetycznej. Odnotowano też konieczność przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym. Nadmieniono, że NATO w dalszym ciągu dąży do dialogu politycznego z Rosją w celu zminimalizowania ryzyka incydentów wojskowych. Zapewniono też, że będzie dążyło do zacieśnienia współpracy z Jordanią, Tunezją, Gruzją, Republiką Mołdawii i Ukrainą, a także Bośnią i Hercegowiną. Zapowiedziano intensyfikację współpracy z Finlandią i Szwecją oraz z partnerami w regionie Morza Czarnego, Bałkanów Zachodnich i Morza Śródziemnego. Poinformowano o kontynuacji operacji w Kosowie. Mianem strategicznego partnerstwa określono stosunki NATO i Unia Europejska.