sam nawet przeglądał ich obuwie” (Historia Augusta, Dwaj Maksyminowie 6,2)Historycy cesarstwa rzymskiego. Żywoty cesarzy od Hadriana do Numeriana (opr. i tłum. H. Szelest). Warszawa: Czytelnik, 1966, s. 261..
W ikonografii (zwłaszcza na monetach) decursio przedstawiano symbolicznie w postaci dwóch jeźdźców, co nawiązywało do Dioskurów, uważanych za patronów rzymskiej jazdy, czuwających nad nią podczas tych przeglądów wojskaLesław Morawiecki: Początki mennictwa rzymskiego. Wrocław: Ossolineum, 1982, s. 37..
Przypisy
Bibliografia Otto Fiebiger: Decursio (2) w Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. T. IV/2. Stuttgart: J.B. Metzler, 1901, kol. 2354 Decursio w Friedrich Lübker’s Reallexikon des classischen Alterthums. Leipzig: B.G. Teubner, 1882, s. 288
Kategoria:Armia starożytnego Rzymu