Napęd stanowiły dwa zespoły turbin parowych z przekładniami TW-7, wyprodukowane w Charkowskiej Fabryce Turbogeneratorów, o mocy nominalnej po 55 000 KM. Turbiny rozwijały na różnych okrętach maksymalną moc łączną 118 – 128 tysięcy KM. Parę dostarczało sześć wodnorurkowych trójwalczakowych kotłów parowych KW-68, o ciśnieniu roboczym 25 atmosfer i temperaturze pary 370°±20° C. Turbiny napędzały dwie śruby o średnicy 4,58 m. Zapas paliwa płynnego (mazutu) wynosił 3420 ton, a maksymalnie 3920 ton. Maksymalny zasięg pływania wynosił 9000 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 16 węzłów. Prędkość maksymalna okrętów wynosiła 33 węzły.
Uzbrojenie thumb|W służbie Indonezji jako „Irian” – widoczne uzbrojenie główne Główne uzbrojenie artyleryjskie stanowiło 12 armat B-38 kalibru 152 mm w czterech trzydziałowych wieżach MK-5bis. Długość lufy wynosiła 8935 mm (L/58,6 – 58,6 kalibrów), a dokładny kaliber 152,4 mm. Kąt podniesienia luf wynosił od -5°30′ do +45°30′. Strzelały pociskami o masie 55 kg na maksymalną odległość 30 215 m z prędkością wylotową 950 m/s. Łączny zapas amunicji wynosił 2202 pociski.