XIX wieku osoby wyznania ewangelickiego w Białymstoku stanowiły 5% ówczesnej ludności miasta (700 na 14 000 mieszkańców), rosnąc do 5,6% w roku 1891.
Pierwszy nieformalny cmentarz ewangelicki powstał już 1796 roku, a w 1803 roku został on formalnie zatwierdzony. W 1814 roku otwarto nowy cmentarz, usytuowany u zbiegu dzisiejszych ulic Młynowej i Pięknej, który jednak został zamknięty pod koniec XIX wieku z powodu powstania na pobliskich terenach targowiska (Rynek Sienny). W 1890 roku otwarto więc kolejny cmentarz, położony przy obecnych ulicach Wasilkowskiej i Generała Stanisława Sosabowskiego. Plac cmentarny miał kształt wydłużonego prostokąta z krótszym bokiem przylegającym do ulicy Wasilkowskiej i podzielony był na 22 kwatery z rzędowym układem grobów, pomiędzy którymi zasadzono szpalery drzew. Prowadzącą do cmentarza główną aleję, wytyczoną prostopadle do ulicy Wasilkowskiej, obsadzono klonami, dębami i kasztanami. Przy głównym wejściu znajdowały się stróżówka i kaplica cmentarna. Na cmentarzu pochowani zostali przedstawiciele najważniejszych ewangelickich białostockich rodzin, m.in. Hasbachów, Buchholtzów, Flakierów i Commichau.