Jan Kwieciński (ur. 19 stycznia 1938 w Krakowie, zm. 29 sierpnia 2003 na Turbaczu) – polski fizyk, znany głównie ze swojego wkładu w chromodynamikę kwantową, prof. dr hab. nauk fizycznych o specjalności fizyka teoretyczna cząstek elementarnych, teoretyczna fizyka jądrowa wysokich energii; członek korespondent Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys Jan Kwieciński ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Chorzowie, Państwową Szkołę Muzyczną w Chorzowie i Katowicach (klasa fortepianu). W latach 1955–1960 studiował fizykę teoretyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorat uzyskał w 1966, habilitował się w 1973 na podstawie rozprawy "Dyspersyjne reguły sum i ich zastosowanie w teorii silnych oddziaływań"Jan Kwieciński (1938-2003). Po zakończeniu studiów pracował w Instytucie Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, gdzie w 1988 został mianowany profesorem. Był kierownikiem Oddziału Fizyki Teoretycznej oraz był twórcą krakowskiej grupy fizyki "małego-x" (ang. low x, gdzie x jest częścią podłużnego pędu hadronu, jaki unosi gluon lub kwark).