Georgetown – historyczna dzielnica Waszyngtonu, w północno-zachodniej części miasta, położona wzdłuż Potomaku.
Historia Georgetown jest dzielnicą o charakterze handlowo-rozrywkowym, usytuowaną nad Potomakiem, w północno-zachodniej części amerykańskiej stolicy. Ośrodek portowy został założony w 1751 roku w ówczesnej Prowincji Maryland, wyprzedzając o około czterdzieści lat ustanowienie Dystryktu Federalnego Kolumbii i miasta Waszyngton. Nazwany na cześć brytyjskiego króla Jerzego II Hanowerskiego. Do 1790 roku był największym portem eksportującym tytoń na obszarze kolonii. Nad Potomakiem usytuowane były młyny oraz zakłady włókiennicze, papiernie, fabryki produkujące liny oraz odlewnie. Na początku XIX wieku wybudowano kanał, który łączył Georgetown z Cumberland za Appalachami – Chesapeake and Ohio Canal. Przewożono nim węgiel. Przed wojną secesyjną na skrzyżowaniu Wisconsin i O Street funkcjonował dom akcyjny, w którym sprzedawano niewolników.