Żaden z tych projektów nie wyszedł poza deskę kreślarską, ale unikalny układ silników został zastosowany w kolejnym ciężkim bombowcu Blériota, o numerze 67.
Blériot 67 został zaprojektowany przez Louisa Blériota z pomocą inżyniera o nazwisku Touillet. Samolot miał wąski kadłub, umiejscowiony pomiędzy dwoma skrzydłami, na których znajdowały się ciasno zgrupowane silniki (dwa na górnym i dwa na dolnym płacie). Duża liczba rozpórek i drutu użyta do usztywnienia kadłuba i skrzydeł powodowała nadmierny opór aerodynamiczny i związane z tym słabe osiągi samolotu. Do napędu użyto silników rotacyjnych Gnome Monosoupape 9B o mocy 75 kW (100 KM) każdy. Podwozie tworzyły dwie pary kół umieszczone pod każdym z dolnych silników. Powierzchnie sterowe składały się z podwójnych sterów wysokości i trzech sterów kierunku. Uzbrojenie miały stanowić umieszczone z przodu i z tyłu karabiny maszynowe.
Osiągi bombowca nie spełniły warunków specyfikacji konkursowej i zbudowana w jednym egzemplarzu maszyna nie weszła do produkcji seryjnej. Prototyp został rozbity we wrześniu 1916 roku w Buc podczas prób w locie. Rozwinięciem tej konstrukcji był Blériot 71.