Mirosław Lemański należał w Moskwie do konspiracyjnej organizacji „Zet”. Z ramienia „Zetu” był członkiem Organizacji Młodzieży Narodowej Szkół Wyższych i Centralnego Komitetu Młodzieży Akademickiej. W latach 1915–1916 przewodniczy sekcji zapomogowej Wydziału Akademickiego Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny. Po rewolucji lutowej 1917 pracował w Petersburgu w działającej przy Rządzie Tymczasowym Komisji Likwidacyjnej do Spraw Królestwa Polskiego i w Polskiej Naradzie Ekumenicznej i Rozrachunkowej. Wrócił do Polski po wybuchu rewolucji bolszewickiej. W maju 1918 został przyjęty na Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Pismo polecające napisał jego wuj, znany warszawski adwokat i działacz polityczny, Wincenty Biskupski.
Tak jak wielu studentów Uniwersytetu, Mirosław Lemański wstąpił jako ochotnik do Legii Akademickiej. Z powstałym z Legii 36 Pułkiem Piechoty uczestniczył w stopniu starszego szeregowego w kampanii galicyjskiej i w walkach o Lwów podczas wojny polsko-ukraińskiej. Po zakończeniu walk został skierowany do Szkoły Podchorążych Piechoty, w której ukończył klasę 15 (3 VII – 1 XI 1919). Otrzymał promocję na stopień podporucznika. Został przydzielony do II Oddziału Naczelnego Dowództwa. Wraz z ppor.