We wstępie Deklaracji odniesiono się do ważnych dla sojuszu rocznic – 70. rocznicy powołania NATO oraz 30. rocznicy zakończenia „zimnej wojny”. Podkreślono gwarancje bezpieczeństwa członków Paktu, sojuszniczą wolność i poszanowanie wartości czyli demokrację, wolność jednostki, prawa człowieka i praworządność. Potwierdzono trwałą więź transatlantycką między Europą a Ameryką Północną oraz zobowiązania zapisane w art. 5 traktatu waszyngtońskiego. Zwrócono też uwagę na podział kosztów i obowiązków wynikający z sojuszniczego bezpieczeństwa. Podtrzymano wskaźniki 2% ogólnego dochodu narodowego na inwestycje obronne i 20% budżetu obronnego na nowe zdolności.

W deklaracji szczytu przypomniano, że NATO jest sojuszem obronnym. Wymieniono także zagrożenia czyli: agresywne działania Rosji, terroryzm państwowy i niepaństwowy, zagrożenia cybernetyczne, hybrydowe i nielegalna migracja. W celu właściwego reagowania podjęto decyzję o poprawie gotowości sił sojuszniczych. Zapowiedziano adekwatną reakcję na rozmieszczenie przez Rosję nowych rakiet średniego zasięgu, uznając ten fakt za unieważnienie traktatu o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych krótkiego i średniego zasięgu. Po raz kolejny NATO zadeklarowało, że pozostanie sojuszem nuklearnym tak długo, jak długo będzie istnieć broń jądrowa.