Oddział powstańczy liczył 240 żołnierzy, w tym 103 strzelców i 93 kosynierów. Zgromadzono zapasy żywności i amunicji. W celu zabezpieczenia przed atakiem od strony zachodniej zbudowano szaniec ziemno-palisadowy, który miał przeciwdziałać przerwaniu grobli i odpływowi wody. Poza obrębem wyspy czuwał 40-osobowy oddział porucznika Bogusławskiego.
Przebieg starcia
Wieczorem 26 czerwca 1863 wojska rosyjskie dowodzone przez pułkownika Goriełowa z Przasnysza i pułkownika Riedeczkina z Ostrołęki zbliżyły się do Polskiej Kępy. Oddział powstańczy odpowiedzialny za obronę został rozbity w pierwszym starciu. Następnego dnia odbyły się dwa zmasowane, ale nieskuteczne ataki Rosjan na wyspę. W niedzielę 28 czerwca Rosjanie ograniczyli się do całodziennego ostrzału.
Decydujący szturm na Polską Kępę rozpoczął się rankiem 29 czerwca. Rosyjscy żołnierze, brodząc po kolana w błocie, stanowili łatwy cel dla polskich strzelców. Pomimo strat poniesionych w walce powstańcy odparli atak i podjęli próbę zdobycia rosyjskich armat. Dodatkowe wsparcie zapewnił przybyły na miejsce oddział majora Jasińskiego. Głównodowodzący rosyjską akcją pułkownik Riedeczkin wydał rozkaz odwrotu. Pod osłoną nocy kapitan Trąmpczyński zorganizował ewakuację oddziału na lewą stronę Orzyca, wspierając się pomocą lokalnych rybaków.