Dariusz Andrzej Pankowski (ur. 30 maja 1945 w Trębaczewie k. Nowego Miasta nad Pilicą, zm. 18 czerwca 2023 w Warszawie) – polski wokalista rhythm and bluesowy i rockowy, grający na harmonijce ustnej. Jeden z prekursorów warszawskiego big beatu. W późniejszych latach pracował w wyuczonym zawodzie geodety.
Życiorys Pod koniec lat 40. przeniósł się z rodzicami do Warszawy. Miał dwoje rodzeństwa: siostrę Jolantę (ur. 1948) i brata Krzysztofa (ur. 1956). Absolwent stołecznego VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana (zdał maturę w 1962 roku). Studiował na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej. W początkach lat 60. (razem z Pawłem Brodowskim) uczestniczył w letnich obozach szkolnych na Helu, gdzie powstawały pierwsze zalążki warszawskiego big beatu. Tamże muzykował z gitarzystami, którymi byli: Lucjan Mielczarek, Marek Zarzycki i Piotr Raczew. Zaś do chórków przyłączali się: Roman Rafalski, Stanisław Lewikowski, Jerzy Zelnik i inni. Wraz z nimi brał także udział w tzw. fajfach w Domu Zdrojowym w Jastarni.