Naście lat uplasowało się na I miejscu Listy Przebojów Rozgłośni Harcerskiej, którą wówczas prowadził Jacek Bromski, zaś po latach utwór ten stał się hymnem dinozaurów spod znaku warszawskiego rock and rolla.

W lutym 1966 roku, wraz z Chochołami zajął I miejsce w warszawskim półfinale Wiosennego Festiwalu Muzyki Nastolatków, który odbył się w Sali Kongresowej. Z niewiadomych przyczyn półfinał powtórzono jeszcze raz w czerwcu, w Hali Gwardii, gdzie zespół nie przeszedł do finału, a I miejsce zajęły Dzikusy, w lutowym półfinale zajmujące II miejsce, tuż za Chochołami, które wystąpiły w niefortunnym dla zespołu momencie, gdyż kilka tygodni wcześniej odszedł A. Wołodarski, który skończył studia i przygotowywał się do emigracji do Szwecji, zaś frontman był chory, przez co występ zespołu nie wypadł zbyt dobrze.

Wraz z rozpadem Chochołów z końcem lata 1966 roku, skończyła się jego rola wokalisty rockowego. Pracował w Państwowym Przedsiębiorstwie Geodezyjnym, w Warszawie oraz w Częstochowie przy budowie huty, a także w Czechosłowacji przy budowie elektrowni, oraz w Anglii i Libii. Niemniej jednak nie rozstał się całkowicie z muzyką i przez wiele lat śpiewał w męskim chórze Harfa.