Okręty tego typu miały trzy stałe sonary z antenami w dwóch opływkach pod kadłubem: Graseby typ 177 – do poszukiwania celów, częstotliwość 6,75 lub 9 kHz, zasięg maksymalny 7 do 14,6 km (w praktyce potwierdzony 4,1 km) Graseby typ 170B – do wypracowywania danych dla strzelania systemu Limbo, częstotliwość 15 kHz typ 162 – do wykrywania obiektów na dnie, częstotliwość 50 kHz
„Gurkha” oraz „Ashanti” były jedynymi okrętami typu Tribal wyposażonymi ponadto w sonar typu 199 z anteną holowaną o zmiennej głębokości zanurzenia, zamontowany w 1969 roku. Przed sprzedażą Indonezji sonar ten został zdemontowany.
Podczas modernizacji w latach 70. zamontowano dwie ośmioprowadnicowe wyrzutnie celów pozornych Knebworth Corvus kalibru 76 mm. Okręt otrzymał też w toku służby urządzenia do wykrywania opromieniowania przez radar.
Służba Wielka Brytania W 1976 roku „Gurkha” brał udział w konfrontacji z Islandią na tle wymuszania dostępu dla brytyjskich rybaków do łowisk (wojnach dorszowych), aż czterokrotnie wchodząc w kolizje z islandzkim okrętem Straży Wybrzeża „Óðinn” 6 maja i trzykrotnie 7 maja.