Józef Folwarczny (ur. 1 kwietnia 1919 w Szumbarku, zm. 8 listopada 1994) – polski inżynier, dr hab., prof.
Życiorys Urodził się w rodzinie górniczej. Po ukończeniu szkoły średniej w 1939 r. rozpoczął pracę w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym w Warszawie.
Po 17 września 1939 r. wzięty do niewoli i osadzony w obozie Pawliszczew Bor. Jako mieszkaniec Zaolzia został przekazany Niemcom. Podczas okupacji niemieckiej pracował w charakterze technika w Gliwicach oraz w Bytomiu.
Po wojnie, w październiku 1945 r. na rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, które ukończył w 1950 r. uzyskując dyplom magisterski na specjalności energetycznej. W latach 1949–1952 pracował w przemyśle węglowym (kopalnie: „Anna” w Pszowie i „Marcel” w Radlinie). W marcu 1952 r. rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną na stanowisku asystenta w Katedrze Teorii Maszyn Cieplnych. Od października 1957 do lipca 1958 r. przebywał na stażu naukowym w Moskiewskim Instytucie Energetycznym, specjalizując się w energetyce jądrowej. W 1960 r. po obronie pracy doktorskiej pt. Podobieństwo termodynamiczne dla przepływu laminarnego w prostym kanale kołowym uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1962 r. habilitował się na podstawie pracy zatytułowanej Kontrola wypalania klinkieru cementowego.