Na masce dziobowej armaty zamontowano po bokach dwie trzyprowadnicowe wyrzutnie rakiet oświetlających kalibru 51 mm.

„Zulu” jako jedyny został jeszcze przed wejściem do służby wyposażony w dwie poczwórne wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych bliskiego zasięgu Sea Cat, ustawione po obu stronach masztu, zamiast montowanych tymczasowo na innych okrętach tego typu armat 40 mm Bofors. Ich zasięg wynosił 5 km. Zapas pocisków wynosił 32 sztuki. Kierowane były za pomocą dalocelowników GWS-21 sprzężonych z radarem, umieszczonych po bokach drugiego komina. Uzbrojenie to uzupełniały dwa automatyczne działka 20 mm Oerlikon, ustawione po bokach pomostu bojowego. W służbie indonezyjskiej dodano dwa karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm, ustawione za dalocelownikami GWS-21. Pod koniec lat 90. przestarzałe wyrzutnie pocisków Sea Cat były zamieniane na indonezyjskich fregatach na wyrzutnie Matra Simbad pocisków bardzo krótkiego zasięgu samonaprowadzających się termicznie Mistral (zasięg do 4 km).

Do zwalczania okrętów podwodnych służył trzylufowy miotacz bomb głębinowych Mk 10 Limbo kalibru 305 mm, z zapasem 60 bomb. Miał on zasięg 1000 m i strzelał pociskami o głowicy masie 92 kg