Około 1980 roku świątynia była zagrożona zawaleniem na skutek erozji. Dzięki pożyczce japońskiego rządu odbudowano ⅓ wysepki z wykorzystaniem czarnej skały wulkanicznej. Na początku XXI wieku wokół wysepki znajdował się falochron, który miał zapobiegać erozji.
Architektura Obiekt znajduje się na skale otoczonej przez morze, kilkadziesiąt metrów od brzegu. Da się do niego dotrzeć pieszo z brzegu po skalnej ścieżce; do początku XX wieku formacja skalna nie była oddzielona od lądu wodami morskimi.
Świątynia składa się z dwóch budynków. Dwie kaplice , przypominające pagody z siedmioma i trzema rzędami daszków, zostały odbudowane i wzmocnione betonem.
U podnóża świątyni znajduje się święte źródełko. Poniżej leży jaskinia z jadowitymi wężami (ular suci) – niemrawcami malajskimi (Bungarus candidus), które są postrzegane jako ochrona świątyni przed intruzami i złymi mocami, a przez to miejscowa balijska ludność nie przeszkadza im.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Świątynie hinduistyczne w Indonezji Kategoria:Kultura balijska