Wśród przodków, którzy pojawiają się Karolowi w czasie wizji są: jego ojciec Ludwik Niemiec, wuj Lotar I, oraz kuzyn Ludwik Młodszy. Odwiedza go również córka Ludwika Młodszego, Ermengarda, z mężem Boso i synem Ludwikiem Prowansalskim. Karol uznał prawo tego ostatniego do odziedziczenia Prowansji po śmierci Boso 11 stycznia 887 r., jednakże sam Karol został obalony w listopadzie tego roku i zmarł w styczniu 888 r., pozostawiając młodego Ludwika i jego matkę bez obrońcy. Wydaje się, że Visio zostało napisane jako wsparcie roszczeń młodego Ludwika Prowansalskiego.

Visio był szeroko rozpowszechniany w okresie od IX do XV wieku, zwłaszcza w późnym średniowieczu (XI–XIII w.). Różne wersje utworu zostały włączone do Gesta Regum Anglorum Williama z Malmesbury, Chronicon Centulense Hariulfa z Oudenbourga, czy anonimowych Annals of Saint Neots jako informacje historyczne. Od czasu Wilhelma i Hariulfa opowieść została wyodrębniona i umieszczona w Kronice Helinanda z Froidmont pod rokiem 888 oraz w Speculum historiale Wincentego z Beauvais. Pełne angielskie tłumaczenie Visio zostało zawarte w Narodzinach czyśćca Jacques’a Le Goffa jako dowód na to, że już w IX wieku istniała potrzeba istnienia królestwa leżącego pomiędzy piekłem a rajem (tj. czyśćca), w którym dobrzy ludzie mogliby doświadczać życia ostatecznegoLe Goff, 118–121.