Adam Pohl (pseud. Wincenty, ur. 10 grudnia 1895 w Mosinie, zm. 28 lipca 1954 w Śremie) – polski piekarz, leśnik, powstaniec wielkopolski, żołnierz Armii Krajowej, ofiara komunistycznych represji.
Życiorys Pochodził z rodziny urzędnika miejskiego Edwarda Pohla (burmistrza Kórnika) i Marii z Gierlińskich (córki powstańca styczniowego). Zdobył zawód piekarza-cukiernika. Był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.
Służył w armii pruskiej na terenie Alzacji i Lotaryngii, ale pod koniec I wojny światowej, gdy wybuchło powstanie wielkopolskie, przedostał się do Wielkopolski i zaciągnął do Kompanii Kórnickiej, z którą m.in. wyzwalał Śrem. Za udział w powstaniu odznaczono go Krzyżem Waleczności Ochotnika Wojsk Wielkopolskich, Medalem Niepodległości oraz Odznaką Pamiątkową Wojsk Wielkopolskich.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pracował jako piekarz i bankowiec. Był właścicielem hotelu i restauracji, a także burmistrzem Nowego Tomyśla. W 1934 zamieszkał w Poznaniu i zatrudnił się jako kasjer w Dyrekcji Lasów Państwowych. Do 1939 pracował w Nadleśnictwie Sieraków (był tam sekretarzem). Ewakuował się po napaści Niemiec na Polskę, ale jeszcze we wrześniu 1939 powrócił do Sierakowa, gdzie został natychmiast aresztowany przez Niemców w charakterze zakładnika.