Odpowiedzialny za projekt był główny konstruktor marynarki holenderskiej K. de Munter. Budowa została zaaprobowana przez rząd 27 grudnia 1948 roku. Nowe okręty oznaczono początkowo jako typ 47, a następnie 47A, a od pierwszego okrętu nazwano je także typem Holland. Oficjalną nazwą ich klasy w Holandii była: onderzeebootjager (dosłownie: niszczyciel okrętów podwodnych).
thumb|left|Wodowanie niszczyciela „Gelderland” w stoczni Wilton-Fijenoord Okręty zaprojektowano wzorując się częściowo na kadłubach niszczycieli brytyjskich, w tym posiadanego w składzie floty typu N. Dużą wagę przywiązano do uzyskania dużej odporności kadłuba i zwiększenia niezatapialności. Na dwóch jednostkach wykorzystano do napędu turbiny parowe wyprodukowane w Holandii jeszcze przed wojną dla dwóch niezbudowanych mniejszych niszczycieli typu Gerard Callenburgh, dla dwóch pozostałych zamówiono turbiny w Niemczech. Uzbrojenie w całości stanowiły nowe konstrukcje szwedzkiej firmy Bofors, z którą holenderska marynarka współpracowała w tym zakresie już przed wojną.