W lutym 1954 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, dochodząc od stanowiska radcy do radcy ministra. Przebywał na placówkach w Dżakarcie (1956–1958), Nowym Delhi (1960–1963), Kabulu (1966–1969). Od stycznia 1971 do maja 1972 był członkiem delegacji do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Sajgonie w Wietnamie Południowym. Od czerwca do grudnia 1974 pełnił funkcję zastępcy dowódcy i starszego doradcy do spraw prawno-międzynarodowych Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej w Doraźnych Siłach Zbrojnych Organizacji Narodów Zjednoczonych na Bliskim Wschodzie. W latach 1978–1981 w stopniu radcy pracował w Ambasadzie w Nikozji, reprezentując Polskę na Cyprze jako chargé d’affaires.

W 1955 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W ramach struktur partyjnych pełnił funkcje I sekretarza podstawowej organizacji partyjnej przy Ambasadzie w Kabulu (1966–1969), członka egzekutywy POP przy Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie (1971–1972), II sekretarza Komitetu Zakładowego przy MSZ (1972–1973) oraz inspektora Wydziału Zagranicznego Komitetu Centralnego PZPR. W 1983 wydalony z partii.

W 1955 „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie administracji państwowej” został odznaczony Brązowym Krzyżem ZasługiUchwała Rady Państwa z dnia 2 lipca 1955 r.