Ostatecznie Turyn ocalał, w związku z czym Wiktor Amadeusz niezwłocznie przystąpił do prac budowlanychRos Belford, Celia Woolfrey, Martin Dunford, Włochy. Część północna, Pascal, 2001, s. 74, ISBN 83-88355-77-5.
Autorem projektu barokowej budowli na planie koła był architekt i rzeźbiarz, Filippo Juvara z Mesyny. Budowa trwała od 1717 do 1731Bogna Ludwig, Relief perspektywiczny jako technika projektowa elewacji nowożytnych. Czas baroku, w: Architectus, nr 3/2018, s. 36. Fasada reprezentuje styl klasycystyczny. Całość wieńczy okazała kopuła wsparta na parach kolumn. Zdobiona jest licznymi oknami i wieżyczkami o cebulastych hełmach. Wewnątrz umieszczono grobowce władców dynastii sabaudzkiej.
Otoczenie Na zewnątrz znajduje się miejsce pamięci, przypominające katastrofę lotniczą samolotu Fiat G.212, w której 4 maja 1949 zginęło 31 osób, w tym osiemnastu piłkarzy drużyny AC Torino, rozbijając się o mury kościoła. Z tarasów widokowych przy kościele widoczna jest panorama Turynu i Alp.
Przy bazylice znajduje się górna stacja tramwaju zębatego Sasso-Superga (dawniej była to kolej linowo-torowa), łączącego kościół i wzgórze z położoną niżej, przy sieci tramwajowej, dzielnicą Sasso.
Zobacz też
kościół Matki Bożej Różańcowej w Turynie (u podnóża Supergi)
Przypisy
Superga