Dzięki opiece mamy doszła do zdrowia i po zakończeniu wojny pracowała jako instruktorka w Warszawskiej Chorągwi Harcerek. Pod koniec lat 40 w Olsztynie pełniła funkcję p.o. Komendantki Warmińsko-Mazurskiej Chorągwi Harcerek. Na początku 1950 przyjechała do Warszawy i pracowała kolejno jako asystent, adiunkt i wykładowca w Katedrze Warzywnictwa SGGW. W swojej pracy naukowej zajmowała się właściwościami biologicznymi oraz użytkowymi ogórków, grochu, fasoli, kapusty brukselskiej, pomidorów i innych warzyw. Pracowała nad wdrażaniem wyników swojej pracy w przemyśle. Dużą część swoich badań poświęciła pszczelarstwu. Była członkiem Rady Naukowej Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych – COBORU.
Od 1953 była żoną wybitnego polskiego naukowca Jerzego Woyke i mieli dwoje dzieci – córkę Dorotę i syna Jana. Zmarła 7 grudnia 2010 i pochowana została w rodzinnym grobie na warszawskich Powązkach.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Członkowie Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK Kategoria:Łączniczki w powstaniu warszawskim Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Polscy pszczelarze Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk ogrodniczych Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Zmarli w 2010