w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim. Mieścił się tu wówczas Urząd Gminy Aleksandrowo, 9 lutego 1926 przemianowanej na gminę Żukojnie.
W 1931 w 40 domach zamieszkiwało 250 osób.
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Świrankach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Łyntupach i Okręgowy w Wilnie; mieścił się tu urząd pocztowy obsługujący znaczną część gminy.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Żukojnie, gminy ŻukojnieRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 426-427..
Podczas II wojny światowej działała tu 5 Wileńska Brygada Armii Krajowej. W styczniu 1944 pod Żukojniami Strackimi stoczyła ona potyczkę z Litwinami, a w lutym 1944 rozbroiła i zlikwidowała 30-osobowy posterunek żandarmerii niemieckiej w Żukojniach Strackich.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Zobacz też Żukojnie Żeladzkie
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie ostrowieckim Kategoria:Wsie w powiecie święciańskim (II Rzeczpospolita)