Nadzwyczajna forma rytu rzymskiego W nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego dalmatyka przysługuje diakonowi (bądź kapłanowi, który pełni funkcję diakona). We mszy pontyfikalnej dalmatyka przysługuje dodatkowo diakonom honorowym asystującym biskupowi, a także samemu biskupowi, który wkłada ją pod ornat (może ona być albo w kolorze ornatu, albo biała).
Zwyczajna forma rytu rzymskiego Po Soborze Watykańskim II przyjęto zasadę, że każdy ma pełnić w liturgii wyłącznie swoją własną funkcjęSobór Watykański II, Sacrosanctum concilium, art. 28.. We współczesnej, zwyczajnej formie rytu rzymskiego, przy braku diakona jego funkcję wypełnia kapłan, ale w szatach właściwych swojemu urzędowiOgólne wprowadzenie do mszału rzymskiego (wyd. 2002), art. 208-209.. Dalmatyka jest szatą własną diakona, tj. właściwą diakonowi. Diakon wkłada ją na albę i stułę przewieszoną przez lewe ramię i spiętą po prawej stronie. Diakon może jej nie używać, gdy dalmatyki brak, bądź liturgia jest mniej uroczystaOgólne wprowadzenie do mszału rzymskiego (wyd. 2002), art. 338..
Biskup może nosić dalmatykę pod ornatem podczas mszy wspólnotowej (missa stationalis)Ceremoniał liturgicznej posługi biskupów (wyd. 2013), art. 126.. Zakłada ją także elekt na mszę swoich święceń biskupichCeremoniał liturgicznej posługi biskupów (wyd. 2013), art. 504..