Podjął pracę w silnie powiązanym z macierzystym Kościołem Zion’s Co-operative Mercantile Institution, obowiązki zawodowe łączył z obowiązkami w strukturach kościelnych, między innymi jako sekretarz dwudziestego czwartego Kworum Siedemdziesięciu.
24 października 1901 został włączony w skład Kworum Dwunastu Apostołów. Tym samym, podobnie jak inni członkowie tego gremium, był uznawany przez wiernych za proroka, widzącego i objawiciela. W 1913 ponownie wysłany do Europy, przejął kierownictwo ówczesnej misji Kościoła na tym kontynencie, jako jej prezydent.
Gorliwy zwolennik Partii Republikańskiej. Jako członek jednego z najwyższych kworów kapłańskich w mormońskiej hierarchii miał też swój udział w kierowaniu rozległą siecią przedsiębiorstw albo należących do Kościoła, albo bardzo ściśle z nim powiązanych. Zasiadał zatem chociażby we władzach Deseret Gymnasium czy Dickert and Myers Sulphur Company (1905–1906). Był prezesem Fielding Investment Company (1908–1918) oraz dyrektorem w Lewiston Sugar Company (1907–1915). Pełnił też funkcję redaktora naczelnego wydawanego przez wspólnotę pisma The Latter-day Saints’ Millennial Star między 1913 a 1916. Zmarł przedwcześnie. Jeden z jego wnuków, M.