za drugim razem molosy latają do czasu nastania świtu. Gatunek cechuje się tym, że poszczególne osobniki częściej latają w towarzystwie innych okazów z tego samego stada, aniżeli samotnie albo z osobnikami z innych grup. W czasie nieaktywności odpoczywa w budynkach, dziuplach oraz między liśćmi palm.
Molos aksamitny chętnie przebywa w swoich schronieniach w towarzystwie innych nietoperzy, takich jak: molos zaroślowy (Molossus pretiosus), molos czarny (Molossus rufus), także z gatunkami z innych rodzin np. rybak mały (Noctilio albiventris), jęzornik ryjówkowaty (Glossophaga soricina) oraz nocek ciemny (Myotis nigricans).
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje molosa aksamitnego za gatunek najmniejszej troski na wyginięcie (LC – Least Concern), nieprzerwanie od 1996 roku. Liczebność populacji nie została precyzyjnie oszacowana, a trend populacji uznaje się za nieznany. Gatunkowi taki status nadano, gdyż posiada szeroki areał występowania, prawdopodobnie duże zasoby populacji oraz ponieważ jest mało prawdopodobne, aby jego populacje miały spadki takie, aby zakwalifikować się do umieszczenia w kategorii zagrożonych.
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Kategoria:Taksony opisane przez Petera Simona Pallasa