Emancypacja kobiet – szkic Cypriana Kamila Norwida z 1882 roku poświęcony zagadnieniu emancypacji kobiet.
O utworze Jest to ostatni szkic publicystyczny Norwida, powstały na fali rosnącego zainteresowania kwestią kobiecą zarówno w prasie zachodnioeuropejskiej, jak i polskiej. Szerokim echem odbiły się wśród polskich czytelników artykuły Edwarda Prądzyńskiego, autora książki O prawach kobiety (1873, 1875), który w 1860 roku był słuchaczem wykładów Norwida O Juliuszu Słowackim. Utwór został opublikowany przez Kazimierza Wykę w 1935 w numerze drugim Marchołta pod tytułem Nieznana rozprawka Norwida.
Treść Kobieta jest organizacją naturalnie wyższą od mężczyzny. Zarys budowy ciała ma piękniejszy, ustrój nerwowy subtelniejszy i większą wytrwałość. Tak musi być skoro jej organizm często dwa żywoty utrzymuje. Z tej jej wyższości pochodzi urok i wpływ społeczny, nadający jej przymiot kapłański, wiążąc bowiem samotne ja z my społecznym, kobieta jest pierwszą, która składa w ofierze swój egoizm. Emblematy najdawniejszych miast, cnót i natchnień mają postać kobiecą. Bez wojny o kobietę nie byłoby Europy, a już na pewno Hellady.