Sterowik wstęgosterny (Tanysiptera ellioti) – gatunek średniej wielkości ptaka z podrodziny łowców (Halcyoninae) w rodzinie zimorodkowatych (Alcedinidae). Słabo poznany ptak występujący w Indonezji tylko na wyspie Kofiau; według IUCN jest bliski zagrożenia wyginięciem.

Systematyka Pierwszego naukowego opisu taksonu dokonał brytyjski zoolog Richard Bowdler Sharpe, nadając mu nazwę Tanysiptera ellioti. Opis ukazał się w 1870 roku w „Proceedings of the Zoological Society of London”. Autor nie wskazał miejsca typowego.

Tradycyjnie takson ten umieszczany jest w grupie gatunków składających się ze sterowika dużego (T. galatea), sterowika łuskowanego (T. riedelii) i sterowika niebieskobrzuchego (T. carolinae). Gatunek monotypowy.

Etymologia Nazwa rodzajowa: tanusipteros „długopióry”, od τανυ- tanu- „długo-”, od τεινω teinō „rozciągać”; -πτερος -pteros „-pióry”, od πτερον pteron „pióro”. Epitet gatunkowy jest eponimem honorującym Daniela Girauda Elliota (1835–1915), amerykańskiego zoologa i jednego z fundatorów Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej, American Ornithologists’ Union i Société zoologique de France.