Komunikacji.

Należał do Stowarzyszenia Inżynierów Komunikacji w Petersburgu, w którym, w latach 1905–1907, wygłaszał odczyty. Był również w latach 1905–1910 autorem artykułów, m.in. dotyczących rosyjskiej sieci kolejowej w jego organie „Известия собрания инженеров путей сообщения”.

Po wybuchu w 1917 r. rewolucji bolszewickiej w 1918 roku powrócił do Polski. Brał udział w organizacji krajowej sieci kolejowej, zwłaszcza w zintegrowaniu dróg kolejowych byłych zaborów. Jako delegat Stowarzyszenia Techników Polskich wszedł w skład działającej przy ministrze kolei żelaznych Komisji Przebudowy Węzła Kolejowego Warszawskiego, od 1919 był zastępcą jej przewodniczącego. Działał aktywnie w Stowarzyszeniu Techników Polskich, a następnie od 1919 w Związku Polskich Inżynierów Kolejowych, którego zjazdy organizował od 1921, a od 1924 był członkiem honorowym. W 1923 został członkiem korespondentem Akademii Nauk Technicznych; był w niej sekretarzem Komisji Słownictwa Technicznego. Był również wykładowcą na kursach dla inżynierów organizowanych przez Warszawskie Towarzystwo Politechniczne.