Chociaż są one w dużej mierze rezydentami, znane są lokalne wędrówki o charakterze sezonowym. Sezon lęgowy w Indiach trwa od marca do sierpnia, a gniazdo to prosty kielich umieszczony w rozwidleniu gałązek. Gniazdo jest wyłożone włóknami pajęczyny i grzybami, w tym z rodzaju Marasmius, które są znane z produkcji antybiotyków i mogą przynosić korzyści ptakom, chroniąc młode przed infekcjami. Gniazdo jest budowane przez samicę, podczas gdy samiec je strzeże. Zwykle składa trzy jaja w lęgu, które wysiadują oboje rodzice i oboje karmią młode, które wykluwają się po około 12 dniach.
Pajęczyny dużych pająków, takich jak Nephila pilipes, potrafią uwięzić ptaka. U monarszyka hiacyntowego w Kambodży wykryto astrowirusa, wirusa niewykrywanego wcześniej u wróblowych. Roztocze piór Proterothrix hypothymis (Pterodectinae: Protophyllodidae) zostało opisane u monarszyków w Wietnamie.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje monarszyka hiacyntowego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie