Oksana Karpiuk, (ur. 1892, zm. w XX wieku) – ukraińska rolniczka zaangażowana w pomoc Polakom podczas rzezi wołyńskiej.

Oksana Karpiuk mieszkała we wsi Sieniawka na Wołyniu. W 1935 roku zmarł jej mąż. Niedaleko od niej mieszkała córka Jewhenia z mężem Prokopem Bondarukiem. W sąsiedniej wsi Aleksandrówka mieszkała polska rodzina Adamowiczów.

W nocy 15/16 lipca 1943 roku na Aleksandrówkę atak przeprowadził oddział OUN-UPA. Adamowicze przetrwali go i od tamtej pory się ukrywali. Czwórka ich dzieci chowała się w zbożu, co zauważyła Karpiuk. Pod koniec sierpnia, po tym jak we wsi ponownie było słychać strzały, kobieta postanowiła ukryć dzieci, a także ich rodziców i babcię. Pomagali jej Jewhenia i Prokop Bondarukowie. Adamowicze postanowili się rozdzielić – rodzice z trójką młodszych dzieci skryli się w bunkrze w polu, zaś najstarsze dziecko, Teresa, z babcią Teklą schowała się w stodole Bondaruków. Po pewnym czasie stodołę przeszukiwali członkowie OUN-UPA, którzy jednak nie znaleźli ukrywających się Polek. Podczas następnego napadu OUN-UPA zamordowano małżeństwo Adamowiczów oraz trójkę ich najmłodszych dzieci. Tekla Adamowicz, nie chcąc dalej narażać życia Teresy oraz Bondaruków, zdecydowała się opuścić ich gospodarstwo.