83..

Po studiach pracował jako wykładowca w Akademii Sztuk Pięknych (1893-1895), a następnie w latach 1895–1917w Instytucie Inżynierów Cywilnych od 1914 jako profesor w Katedrze Projektowania ArchitektonicznegoKsięga pamiątkowa inżynierów cywilnych Polaków, wychowanków Instytutu Inżynierów Cywilnych w Petersburgu, Warszawa 1937, s. 21, 27–28, 35, 41, 43– 44, 53, 55, 60, 68., a także jako docent w Instytucie Inżynierów Technologii. Od 1889 prowadził zajęcia w Instytucie Inżynierów Komunikacji i w Żeńskim Instytucie Politechnicznym. Był od 1894 członkiem rosyjskiego Stowarzyszenia Inżynierów Cywilnych i Petersburskiego Towarzystwa Architektów. W tym ostatnim był przez wiele lat członkiem zarządu i wiceprzewodniczącym. Członek komisji redakcyjnej czasopisma Towarzystwa Architektów-Artystów „Зодчий”, w którym publikował w latach 1912–1916. Od 1906 prezes Koła Architektów, utworzonego przy Polskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych. Oprócz prac architektonicznych wykonał wiele pomników nagrobnych, niektóre z nich otrzymały nagrody m.in. na konkursach w Moskwie, Jałcie i Paryżu,