Jan Danek (ur. 4 grudnia 1896 w Wilamowicach, zm. 6 maja 1928) – porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 4 grudnia 1896 w Wilamowicach, w ówczesnym powiecie bialskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Stanisława i Anny ze Schneiderów. 28 czerwca 1914 ukończył naukę w klasie piątej c. k. Gimnazjum II w Tarnowie.

8 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 16. kompanii IV baonu 2 pułku piechoty. 23 kwietnia 1915 przebywał Szpitalu Rezerwowym nr 1 w Wiedniu, w związku z odmrożeniem nóg. Później został przeniesiony do 5. kompanii II baonu 4 pułku piechoty. 5 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką, ranny dostał się do niewoli rosyjskiej. 20 stycznia 1922 podpułkownik Józef Kustroń we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał: „podczas lipcowej ofensywy rosyjskiej pod Optową plut. Danek Jan był dowódcą sekcji plutonu osłaniającego odwrót. Ponieważ nieprzyjaciel szybko zaskoczył załogę, sekcja wymienionego nie mogąc się cofać, broniła się dłuższy czas, przeważnie granatami ręcznymi, zadając bardzo duże straty nieprzyjacielowi. Ulegając przewadze w walce na białą broń plut.