Wysoczyzna Jeziorańsko-Bisztynecka (842.89) – region geograficzny o krajobrazie wysoczyznowo-pojeziernym położony w północno-wschodniej Polsce, w okolicy Lidzbarka Warmińskiego. Stanowi północno-zachodnią część Pojezierza Mazurskiego. Przeważają tutaj obszary rolnicze, a największym jeziorem jest Luterskie (6,9 km²).

Wysoczyzna Jeziorańsko-Bisztynecka została wyodrębniona z Pojezierza Olsztyńskiego jako osobny mezoregion z indeksem 842.89 w wieloautorskiej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski z 2018 roku.

Środowisko przyrodnicze Mezoregion sąsiaduje z Pojezierzem Olsztyńskim, Pojezierzem Mrągowskim, Niziną Sępopolską, Wzniesieniami Górowskimi i Równiną Ornecką. Zajmuje obszar 966 km² o dość nieregularnym kształcie i maksymalnej rozciągłości ok. 50 km. Rzeźbę kształtują faliste wysoczyzny morenowe na podłożu gliniastym, urozmaicone zespołami pagórków kemowych i ozowych. Lokalnie, w zagłębieniach pojawiają się formy równinne na podłożu torfowym. Wysokości bezwzględne wynoszą 100–190 m n.p.m. Jeziorność jest stosunkowo niska w porównaniu z innymi mezoregionami Pojezierza Mazurskiego, poza Luterskim największymi jeziorami są Blanki (4,4 km²) i Symsar (1,4 km²).