thumb|240px|W.A. Mozart, Cassation B-dur KV 99, Breitkopf 1878
Kasacja (niem. Cassatio, Cassatione, Cassation, Kassation, Gassation; wł. cassatio, cassazione, rzadziej niem. Grassaten, wł. crassatioШакирьянова А. Кассация в австро-немецкой музыке XVIII века, Старинная музыка 2012 n. 3–4 (57–58) s. 26–32.) – instrumentalna cykliczna forma muzyczna na orkiestrę lub zespół kameralny, zbliżona do serenady, divertimenta i nokturnu, przeznaczona do wykonań na wolnym powietrzu, szczególnie wieczoramiEncyklopedia Gutenberga online, Kasacja..
Budowa formalna Po roku 1750 barokowa suita taneczna, bardzo popularna w minionych dziesięcioleciach, stopniowo zanika. Pozostawia jednak ślady (budowa cykliczna, części taneczne) w nowych formach muzyki kameralnej i orkiestrowej, jak serenada, divertimento, kasacja czy symfonia.
Kasacje stanowiły zwykle cykle luźno zestawionych krótkich, prostych utworów w kontrastujących tempach. Często zawierały menuety i marsze (te ostatnie najczęściej jako części skrajne, przy czym ostatnia bywała powtórzeniem Da capo części pierwszej). Kolejność poszczególnych części można było zmieniać, a ich liczba mogła sięgać nawet dziesięciu (np.