Cechą szczególną statków szkolnych jest przystosowanie do zakwaterowania znacznej liczby uczniów, mogącej sięgać ponad 100 osób. Pożądane jest wyposażenie w udogodnienia bytowe i pomieszczenia dydaktyczne, sale wykładowe i warsztaty, oraz nowoczesny sprzęt nawigacyjny. Oprócz pomieszczeń dydaktycznych, mogły mieć ładownie do praktyki sztauerskiej (co miało większe znaczenie przed upowszechnieniem kontenerów). Statki specjalnej budowy bywają wyposażone w zdublowany mostek kapitański, kabinę nawigacyjną i siłownię, które przeznaczone są dla celów szkoleniowych (np. polski „Antoni Garnuszewski” z lat 70. XX wieku).
W dalszym ciągu wykorzystywane są żaglowce szkolne, lecz przeważnie do szkolenia morskiego połączonego z rekreacją, w ramach organizacji zajmujących się wychowywaniem młodzieży lub paramilitarnych, jak harcerstwo (np. polskie „Zawisza Czarny” lub „Pogoria”). Utrzymywane bywają także przez agencje państwowe (np. japoński „Nippon Maru”), straż wybrzeża (np. amerykański USCGC „Eagle”) oraz państwowe szkoły morskie (np. „Dar Młodzieży” i „Kruzensztern”).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Klasy okrętów *