Wzmocnił także wysiłki mające na celu wzmocnienie wiary miejscowych członków Kościoła. Starał się również stosować do regulacji prawnych wprowadzanych przez władze okupacyjne, w tym do ograniczeń wolności zgromadzeń. Na polecenie Pierwszego Prezydium 3 czerwca 1939 zamknął misję, nadzorował następnie ewakuację misjonarzy z kraju. Sam Czechosłowację opuścił kilka dni po pozostających pod jego opieką misjonarzach, 31 sierpnia 1939. II wojnę światową spędził w Utah, gdzie kierował miejscowym oddziałem Czerwonego Krzyża.
Do Czechosłowacji powrócił po zakończeniu działań wojennych, obejmując ponownie kierownictwo tymczasowo reaktywowanej misji (1946). Wydalono go z kraju już jednak w 1950. Po powrocie do kraju rodzinnego posługiwał w radzie afiliowanej przy Kościele Organizacji Młodych Mężczyzn, był też sekretarzem wykonawczym Utah Cancer Society. Pozostał prezydentem Misji Czechosłowackiej aż do swej śmierci w 1968. Utrzymywał kontakty z wiernymi poprzez dyskretną korespondencję. Odwiedził kraj w 1964, na polecenie ówczesnego prezydenta Kościoła Davida O. McKaya, wykorzystując w tym celu wizę turystyczną. Ponownie pojawił się w Czechosłowacji już rok później, spotykając się z czechosłowackimi urzędnikami i próbując uzyskać ponowne przyznanie Kościołowi osobowości prawnej. Jego starania nie przyniosły oczekiwanego rezultatu.