Dla potrzeb tych kolei projektował i budował też mosty, stacje i wodociągi, a także lokomotywy parowe.

Do Polski przyjechał w październiku 1918. Początkowo pracował w Komisji do Spraw Przebudowy Węzła Warszawskiego Kolejowego (1918–1919). Od lipca 1919 do stycznia 1927 pracował w Dyrekcji Budowy Kolei Państwowych w Warszawie, gdzie był zastępcą szefa Biura Projektów, a następnie zastępcą naczelnika Wydziału Technicznego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył jako ochotnik w Wojsku Polskim (lipiec-listopad 1920). W 1927 przeszedł do nowo utworzonego Biura Projektów i Studiów PKP, gdzie był kolejno kierownikiem działu technicznego (1927–1929), radcą (1929–1931) i zastępcą naczelnika. W Biurze tym brał udział w projektowaniu wielu nowych linii kolejowych m.in. Kutno-Strzałkowo, Nasielsk-Sierpc, Sierpc-Brodnica, a także stacji i węzłów kolejowych, m.in.: Warszawa Zachodnia, Centralna, Wschodnia, Szczęśliwice, Łódź, Wilno, Kraków, Kutno, Białystok, Siedlce i Sandomierz.