Więcki w 1682, w miejscu, gdzie rosła lipa, wybudował drewnianą kaplicę, umieszczając w niej ołtarz z obrazem Matki Boskiej. Miejscowa ludność szybko otoczyła obraz i miejsce kultem, coraz liczniej przybywając do Sokołowa, zwłaszcza w święta maryjne. Ówczesne władze kościelne usiłowały zatrzymać szerzący się kult. Podjęto decyzję o wywiezieniu obrazu do klasztoru w Strzegocinie. Jednak legenda o sokołowskiej Maryi rosła w siłę. W 1695 biskup płocki Andrzej Chryzostom Załuski dokonał konsekracji świątyni. Do 1825 posługiwali tu benedyktyni z pobliskiej parafii Zambski, później wikariusze tej parafii.
Podczas wizytacji z 1781 odnotowano średni stan budynku. W kolejnych latach stan budynku jeszcze się pogarszał. W 1817 kościół liczył 25 łokci długości i 20 szerokości (14,90 na 11,90 m).
Nowy rozdział w historii świątyni rozpoczął się, kiedy Daniel Sommer, doktor nauk medycznych i członek lóż masońskich, zakupił majątek Sokołowo wraz Wolą Pulewną. Dzięki jego staraniom wykonano generalny remont kaplicy, a także powiększono ją o dwa ołtarze boczne: św. Jana Chrzciciela i św. Józefa.
W 1863 wota złożone w kościele w latach 1830–1863 zostały sprzedane.