Równolegle od końca lat 20. XX wieku prowadził zajęcia z fundamentowania na Politechnice Warszawskiej, początkowo jako starszy asystent (1929-1934) a następnie jako wykładowca (1934-1939) na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej. W latach 1936–1939 kierowa! też gabinetem fundamentowania przy Katedrze Mechaniki Gruntów i Fundamentowania na tym wydziale. Był także kontraktowym profesorem fundamentowania w Wyższej Wojskowej Szkole Inżynierii (1937-1939)
Podczas II wojny światowej mieszkał w Warszawie nadzorując składy kilku firm, m.in. Tow. Robót Kolejowych "Torok", "Spółki Techniczno-Budowlanej Wolski-Wiśniewski", "A. Czudowski i Spółka". Wykonywał także doraźne projekty odbudowy i zabezpieczenia różnych ich obiektów. Uczestniczył także w l. 1943-1944 w pracach Polskiego Komitetu Normalizacyjnego w dziale budownictwa. Po wybuchu powstania warszawskiego wraz z rodziną został wywieziony do obozu przechodniego w Grodzisku Mazowieckim (6 sierpnia 1944 - luty 1945).