Od 1969 roku związany z Wyższą Szkołą Morską (dziś Uniwersytet Morski w Gdyni). W listopadzie 1969 roku otrzymał od ministra żeglugi powołanie na stanowisko docenta. Pełnił kolejno funkcje: kierownika Zespołu Fizyki i Chemii, Kierownika Zakładu Nauk Podstawowych Instytutu Nawigacji, Dyrektora Instytutu Matematyki, Fizyki i Chemii na Wydziale Nawigacyjnym oraz Prorektora ds. Nauczania (1977–1984), a następnie ds. Kształcenia (1984–1987).
W Wyższej Szkole Morskiej opracował system pracy dydaktyczno-naukowej, od podstaw tworzył pracownie i laboratoria dla przedmiotów fizyka i chemia. Autor licznych publikacji naukowych, a także twórca i współtwórca podręczników i skryptów akademickich (m.in. Ćwiczenia laboratoryjne z fizyki). Przez szereg lat pełnił funkcję sekretarza Komitetu Uczelnianego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej na uczelni.
Jako wykładowca pracował na statkach szkolnych Dar Pomorza, Horyzont i Dar Młodzieży.
Ordery i odznaczenia Wielokrotnie nagradzany za zasługi dla szkolnictwa wyższego oraz osiągnięcia naukowe i dydaktyczne.
Odznaczony między innymi Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalami „Za zasługi dla obronności kraju” (Srebrnym i Brązowym).