Hala dworca została zaprojektowana przez Johna Fowlera. Prace rozpoczęły się w październiku 1875 roku, a dworzec otwarto w lipcu 1880 roku. Stacja służyła wówczas jako stacja końcowa dla pociągów ekspresowych Midland Railway do London St Pancras. Dach stacji to duży, jednoprzęsłowy, łukowy dach stacji z kutego żelaza, rozciągający się na szerokość , długości i wysokości. Dach ten był znanym elementem inżynierii kolejowej i jest drugim najszerszym, niepodpartym, żelaznym łukiem w Wielkiej Brytanii (pierwszym jest ten w London St Pancras).
W szczytowym okresie, w latach 30. XX wieku, przez stację przejeżdżało ponad 400 pociągów dziennieParkinson-Bailey, p. 212. Stacja działała przez 89 lat, przed jej zamknięciem w maju 1969 roku.
Centrum GMEX mały|Wnętrze opuszczonej stacji przed remontem w 1982 roku. W 1978 roku budynek został przejęty przez radę hrabstwa Wielki Manchester w celu przebudowy na salę koncertową. W 1982 roku prace budowlane podjął Alfred McAlpineGray p. 137. Sala miała ok. 10000 m² i można ją było podzielić na pomieszczenia o różnej wielkości przeznaczonych dla różnych wystawParkinson-Bailey, p. 213. Początkowe prace budowlane koncentrowały się na naprawie konstrukcji i ponownym spoinowaniu muru, co zajęło 18 miesięcy.