thumb|Dym unoszący się z wieży nr 2 po wybuchu thumb|Schemat działania ciężkiej wieży artyleryjskiej z widocznym oddzieleniem magazynów od samej wieży 19 kwietnia 1989 r. miał miejsce wybuch ładunków miotających podczas ładowania środkowego działa 406 mm L/50 Mark 7 w wieży artylerii głównej numer 2 pancernika USS „Iowa” (BB-61). W wybuchu zginęła cała załoga wieży, tj. 47 marynarzy. Dzięki zadziałaniu klap przeciwwybuchowych oddzielających wieżę od magazynu ładunków miotających, a następnie szybkiemu zalaniu tego magazynu przez jego obsadę, która nie czekała na stosowne rozkazy (rozkaz dowódcy okrętu został wydany z opóźnieniem 8 minut), okręt uniknął eksplozji komór amunicyjnych. Wieża nr 2 nie została nigdy wyremontowana i obecnie nie nadaje się do użytku.
Do dziś nie udało się jednoznacznie wyjaśnić przyczyn wybuchu pomimo dwóch śledztw.
Pierwszą teorią była teoria samobójstwa rozszerzonego (samobójca popełnia samobójstwo w taki sposób, aby zginęły przy tym inne osoby) dowódcy środkowego działa Claytona Hartwiga.