Ośrodek Zapasowy Telegraficzny „Lublin” – oddział łączności Wojska Polskiego.
Historia ośrodka Ośrodek Zapasowy Telegraficzny „Lublin” nie istniał w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Był jednostką mobilizowaną zgodnie z uzupełnionym planem mobilizacyjnym „W”, w II rzucie mobilizacji powszechnej, w Lublinie. Jednostką mobilizującą była Kadra 2 batalionu telegraficznego w Krasnymstawie. Komendant kadry był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji m.in. OZ Telegraficznego „Lublin”.
Ośrodek miał być formowany według organizacji wojennej L.3125/mob.org., ukompletowany zgodnie z zestawieniem specjalności L.3125/mob.AR oraz uzbrojony i wyposażony zgodnie z wojennymi należnościami materiałowymi L.3125/mob./mat.
Skład ośrodka zapasowego: dowództwo ośrodka zapasowego, kompania gospodarcza, park ośrodka zapasowego, cztery kompanie telefoniczne. Opisany wyżej skład należało traktować jako ramowy dla obliczenia zapotrzebowań mob. Szczegółową organizację miał ustalić dowódca ośrodka zapasowego zależnie od wysokości otrzymanych nadwyżek i warunków lokalnych.