II wojna światowa W trakcie II wojny światowej miasto było okupowane przez Niemców i znalazło się na terenie dystryktu warszawskiego Generalnego Gubernatorstwa. Zakład Apolonii Chmielewskiej mieścił się nieopodal getta utworzonego jesienią 1940 r. W zamkniętej dzielnicy musieli zamieszkać Bergerowie, w tym Chaja, przyjaciółka Apolonii. W getcie narodziły się ich dzieci: Cypra Dnia - Danuta i Barbara. Obiema dziewczynkami, na prośbę Chaji, zaopiekowała się Chmielewska. Getto zostało poddane likwidacji co dla jej mieszkańców oznaczało śmierć. Przez kilka dni dziewczynki przebywały u Apolonii, ale wkrótce w domu pojawili się szmalcownicy, którzy, grożąc donosem na gestapo, żądali pieniędzy. Apolonia była zmuszona ukryć dziewczynki. Pomógł jej m.in. miejscowy Volksdeutsch, który nie poczuwał się za nazistę i we wspomnieniach mińskich ocalonych jawił się jako sympatyzujący z Żydami (miał nawet otoczyć opieką 47 z nich). Apolonia uzyskała również wsparcie miejscowego księdza, który sporządził dla młodszej z sióstr fałszywą metrykę na nazwisko Jaworska. U gosposi wspomnianego volksdeutscha dziewczynka mieszkała aż do 1946 r., bardzo często odwiedzana przez Apolonię Chmielewską, która opłacała jej utrzymanie. Starsza z sióstr, Danuta, została wywieziona przez Apolonię do rodziny mieszkającej między Kałuszynem a Roguszynem.