Klinika rozpoczęła swoją działalność 12 października 1931 roku. Dobrze przemyślany kompleks kliniczny uchodził za architektonicznie wzorcowy w budownictwie szpitalnym. Także ze względu na zastosowane zaawansowane technologie medyczne i komunikacyjne klinika zdobyła międzynarodowe uznanie wśród środowisk medycznych. Dysponowała łóżkami szpitalnymi dla 230 pacjentek, w tym 48 łóżkami dla tzw. hausschwangere (kobiet ciężarnych przebywających w szpitalu ze względów medycznych), oraz 114 łóżkami dla niemowląt.

Zespół budynków składał się z 7-piętrowego klinicznego pawilonu w kształcie litery „U” (piwnica, parter, piętro, cztery piętra naziemne) oraz dodatkowych budynków administracyjnych, mieszkalnych dla personelu medycznego oraz służących załodze. Opieka medyczna nad pacjentami odbywała się na parterze oraz w pierwszych trzech piętrach spośród czterech. Te piętra wyposażone były w najnowocześniejszą komunikacyjną i medyczną technologię. Pomieszczenia i korytarze kliniki wyłożone były linoleum. Dla przewozu osób i towarów dostępne były trzy windy. Łącznie na trzech piętrach rozlokowanych było sześć sal operacyjnych i porodowych. Okna tych pomieszczeń były zwrócone na północ. Także pomieszczenia służbowe i inne funkcjonalne, takie jak pomieszczenia medyczne, łazienki i pomieszczenia gospodarcze, były zwrócone na północ.