W okresie późnośredniowiecznym centrum wsi znajdowało się w rejonie skrzyżowania obecnych ulic Rolnej, Bogusławskiego, Leśnej i Starej Drogi. W 1467 na wsi Suchy Las zapisano jedną grz. czynszu dla szpitala św. Wawrzyńca w Poznaniu. W 1479 Klemens komandor joannitów poznańskich toczył majątkowy proces sądowy z Sędziwojem Sadowskim o pastwiska w Suchym Lesie. W 1486 odnotowany został polski szlachcic Mikołaj Mroczek wywodzący się ze wsi. W 1544 Jakub Brzozowiec komandor joannitów poznańskich pozwał Jana Wydzierzewskiego o zaoranie ról w Suchym Lesie.
W 1498 Wawrzyniec sołtys w Suchym Lesie dał klasztorowi cysterek w Owieńskach sumę 18 grzywien za zbawienie swoje i swoich rodziców, za co opatka wraz z mniszkami zobowiązała się płacić 1,5 grzywny czynszu z dóbr klasztornych z przeznaczeniem 3 wiardunków na wosk i wieczną lampę w kościele klasztornym św. Krzyża oraz 3 wiardunków na potrzeby (łac. „pro fabrica”) kościoła parafialnego św. Mikołaja w Owieńskach. W 1505 Jan Synowiec sołtys w Suchym Lesie toczył proces sądowy z Wincentym z Grodziska wikariuszem wieczystym katedry poznańskiej o 4 grzywny dla kościoła św. Krzyża w Owieńskach, gdzie Wincenty był plebanem. Archidiakon pszczewski Jan Sławiński, który wykupił sołectwo, zachodził w sądzie sołtysa Jana, pragnąc uwolnić go od nałożonej już z tego powodu ekskomuniki.